ژئوشيمي

با توجه به هزينه بالاي عمليات اکتشاف معادن، معمولا در اولين مراحل اکتشافي و پيش از شروع عمليات حفاري، از عمليات ژئوفيزيک به منظور تعيين وضعيت اوليه توده معدني و بررسيهاي اوليه فني و اقتصادي و در نهايت تعيين محلهاي حفاري استفاده مي شود.

علاوه بر اين بسياري از ذخاير بزرگ معدني در زير سطح زمين مدفون شده اند و با روشهاي معمول پي جويي نمي توان به وجود آنها پي برد اما با استفاده از روشهاي ژئوفيزيكي هوايي مي توان به اکتشاف اين ذخاير معدني پرداخت.

در سال 1843 ميلادي فون‌ورده از تئودوليت مغناطيسي براي اندازه‌گيري تغييرات ميدان مغناطيسي زمين به منظور اكتشاف توده‌هاي آهن استفاده نمود و به دنبال آن در سال 1879 پروفسور رابرت تالن با تاليف كتاب كشف ذخاير آهن بوسيله روشهاي مغناطيسي قدم موثري در جهت كاربردي نمودن ژئوفيزيك اكتشافي برداشت.

روشهاي ژئوفيزيكي  عبارتند از:

• مگنتومتري: از خاصيت مغناطيسي بعضي مواد معدني مثل آهن در اين روش استفاده مي شود.

• گراويمتري: بر اساس تفاوت چگالي مواد معدني با سنگهاي همجوار مي توان به وجود بعضي مواد مثل نيکل پي برد.

• لرزه نگاري: مبتني بر خواص الاستيك (كشساني) سنگها در محيط مورد مطالعه‌ مي باشد.

• ژئوالکتريک: وابسته به خواص الكتريكي زمين مورد مطالعه‌ مي‌باشند. از اين روش در اکتشاف مس و رديابي مسير آبهاي زيرزميني استفاده مي شود.

• راديومتري: از خاصيت راديواكتيو سنگهايي مثل اورانيوم در اين روش استفاده مي شود.